Linkjet

Open redirects: hoe een onschuldige regel een phishingwerktuig wordt

Een redirectregel met een plaatshouder scheelt veel onderhoud. Staat de plaatshouder op de verkeerde plek, dan bepaalt de bezoeker waar hij naartoe leidt, en wel onder jouw domein. Hoe je het patroon herkent, hoe je je regels zonder risico test en waarom we het probleem zelf in Linkjet hadden.

Redirects met plaatshouders zijn handig. Eén regel vangt honderd oude adressen op, zodat je geen honderd regels hoeft te onderhouden. De prijs is een vraag die je jezelf bij het aanmaken zelden stelt: wat gebeurt er als iemand het deel van het adres dat de plaatshouder overneemt bewust vreemd vormgeeft?

Bij de meeste regels niets. Staat de plaatshouder op een bepaalde plek, dan beslist echter de bezoeker waar je site hem naartoe stuurt.

Wat een open redirect is

Een redirect is een antwoord van je server met een statuscode als 301 of 302 en een regel Location die de nieuwe bestemming noemt. De browser volgt die regel zonder te vragen.

Een redirect heet open als de bestemming van buitenaf via het verzoek te sturen is. Dan kan iedereen een link maken die via jouw domein naar een willekeurige andere site leidt. De beveiligingsliteratuur ziet dit als een eigen klasse kwetsbaarheden: MITRE noemt het CWE-601, OWASP behandelt het onder Unvalidated Redirects and Forwards.

Ter relativering: een open redirect is geen inbraak. Op zichzelf brengt hij niemand bij je database of je beheeromgeving. Misbruikt wordt iets anders, namelijk de goede naam van je domein.

Het patroon: een plaatshouder op de verkeerde plek

Neem een regel met een reguliere expressie: patroon go/(.+), doel /$1. Hij is bedoeld om op te ruimen, /go/gids wordt /gids. Dat werkt.

Nu vraagt iemand /go//aanvaller.example op, met twee schuine strepen. Het patroon past, $1 bevat /aanvaller.example en het doel wordt //aanvaller.example. De schuine streep uit het sjabloon en die uit het verzoek staan naast elkaar. Voor een browser betekenen twee schuine strepen aan het begin van een adres dat hier een hostnaam begint. Hij houdt alleen het schema van de huidige pagina aan en laadt aanvaller.example.

Drie posities in het doel zijn riskant:

  • De plaatshouder staat vooraan, ook na een of twee schuine strepen: $1, /$1, //$1.
  • De plaatshouder volgt direct op het schema: http:$1, https:/$1, https://$1.
  • De plaatshouder volgt direct op de hostnaam, zonder schuine streep ertussen: https://partner.example$1. Met .aanvaller.example als waarde wordt dat partner.example.aanvaller.example, een subdomein van de aanvaller.

Een plaatshouder is onschuldig achter een vast padstuk zoals /gids/$1 of achter een vaste host met schuine streep zoals https://partner.example/$1. Daar kan de waarde hooguit het pad veranderen, de host niet meer.

Het patroon hangt niet aan een bepaald hulpmiddel. Het ontstaat overal waar een deel van het verzoek ongecontroleerd in het doel van een redirect belandt, in een plugin net zo goed als in een serverconfiguratie. Of een concrete regel getroffen is, vertelt een test, niet de productnaam.

Waarom de browser een vreemde host ziet waar jij een pad ziet

Browsers lezen adressen volgens de URL-standaard van de WHATWG, en die is op meerdere punten ruimhartiger dan je bij het schrijven van een regel aanneemt. We hebben de gevallen nagebootst met de URL-parser van Node.js 24.18.0, die deze standaard implementeert. Elke rij gaat uit van een pagina op www.example.com die antwoordt met de genoemde Location-waarde:

Location-waardeBrowser komt uit opWaarom
/gids/aanvaller.exampleje eigen siteEén schuine streep: pad op dezelfde host
//aanvaller.exampleaanvaller.exampleTwee schuine strepen leiden een hostnaam in
///aanvaller.exampleaanvaller.exampleExtra schuine strepen worden overgeslagen
/\aanvaller.exampleaanvaller.exampleBij http en https telt een backslash als schuine streep
/, tab, /aanvaller.exampleaanvaller.exampleTabs en regeleinden haalt de browser vooraf weg
http:aanvaller.example op een https-paginaaanvaller.exampleWijkt het schema af van de huidige pagina, dan is alles na de dubbele punt de host
https:/aanvaller.example op een http-paginaaanvaller.exampleHetzelfde geval in omgekeerde richting
https:/aanvaller.example op een https-paginaje eigen siteHetzelfde schema zonder twee schuine strepen telt als pad
/%2F%2Faanvaller.exampleje eigen siteGecodeerde schuine strepen scheiden voor de browser niets

De laatste rij is maar een halve geruststelling. Gecodeerde schuine strepen worden gevaarlijk zodra software het pad van het verzoek decodeert voordat het in de regel wordt ingevoegd. Dan wordt %2F%2F in het verzoek een echte // in het doel. Het kan ook andersom: een filter dat ongewenste tekens uit het doel haalt, kan twee schuine strepen tegen elkaar schuiven. WordPress schoont elk doel op in wp_redirect() en verwijdert daarbij onder meer apostrofs en tabs. Zo wordt /'/aanvaller.example tot //aanvaller.example.

Controleren moet je dus het uiteindelijke doel, na het invullen en na elke opschoning, zoals de browser het leest. Alleen het sjabloon controleren is niet genoeg.

Waarvoor aanvallers het gebruiken

Het typische doel is phishing. Een mail bevat een link die met jouw domein begint, bijvoorbeeld https://jouw-site.example/go//inloggen.aanvaller.example. Wie voor het klikken naar het domein kijkt, ziet het jouwe en klikt. De browser belandt op een nagemaakte inlogpagina. OWASP beschrijft precies dit effect: omdat de servernaam in de link overeenkomt met de echte site, oogt de phishingpoging betrouwbaarder.

Voor je bezoekers is dat gevaarlijk, voor jou vervelend. In het ergste geval staat je domein in oplichtingsmails van anderen, zonder dat er op je server iets is gebeurd. Dichten loont dus ook als je eigen site niets bevat wat bescherming nodig heeft.

Linkjet had dit lek zelf

Linkjet heeft regex-redirects sinds versie 1.5.0 uit augustus 2026. Al toen weigerde de plugin plaatshouders in het hostdeel van het doel, maar de controle herkende alleen doelen die met // of met een schema plus // beginnen. /$1 viel daar niet onder, en https:/$1 en http:$1 evenmin. Een controle bij elk afzonderlijk verzoek was er niet.

We vonden het bij een doorlichting van de broncode van 1.5.3 op 8 september 2026. Getroffen waren de versies 1.5.0 tot en met 1.5.3, in de WordPress-directory dus 1.5.3, dat daar sinds 4 september stond. Misbruik was alleen mogelijk op sites met een regexregel waarvan het doel met een plaatshouder begint of hem direct achter het schema zet. Redirects en korte links zonder plaatshouder waren niet getroffen.

We hebben beide versies nagebootst in WordPress Playground met WordPress 7.1.3 en PHP 8.3, telkens met het pakket uit de directory en de regel go/(.+) naar /$1:

Verzoek of handelingLinkjet 1.5.3Linkjet 1.5.4
/go/product-1Redirect naar /product-1Redirect naar /product-1
/go//zelftest.invalidLocation: //zelftest.invalid, vreemde hostgeen redirect
/go/%2F%2Fzelftest.invalidRedirect naar /zelftest.invalid, eigen hostgeen redirect
Regel met doel http:$1 opslaanopgeslagengeweigerd
Regel met doel https:/$1 opslaanopgeslagengeweigerd
Regel met doel https://partner.example/$1, verzoek met xRedirect naar https://partner.example/xRedirect naar https://partner.example/x

Dat 1.5.3 de gecodeerde variant uit de derde rij niet naar buiten stuurde, was geen bescherming maar een andere fout: de plugin gooide bij het opschonen van het pad alle procentreeksen weg, en daardoor werkten ook redirects voor adressen met speciale tekens zoals /%C3%9Cber-uns niet. 1.5.4 decodeert het pad nu correct. Daardoor komt %2F%2F als echte dubbele schuine streep bij de regel aan, en juist daarom moet de bewaker erachter staan. De reparatie van de codering en de bewaker horen in dezelfde versie.

Wat Linkjet er sinds versie 1.5.4 tegen doet

Ons eerste reparatievoorstel van 8 september was om dubbele schuine strepen aan het begin van het doel tot één terug te brengen. Dat had het gemelde geval gedicht, maar sjablonen zoals http:$1 en https:/$1 open gelaten, die helemaal geen dubbele schuine streep nodig hebben. Daarom hebben we twee controles gebouwd en een beschermingsregel voor kernadressen. Uit voorzorg houden de controles ook rekening met de backslash en met tekens die pas bij het opschonen wegvallen.

1. Het uiteindelijke doel wordt gelezen zoals een browser het leest

Na het invullen van de plaatshouders beoordeelt Linkjet het doel zoals wp_redirect() het zou versturen en een browser het zou lezen: tabs en regeleinden vallen weg, een backslash telt als schuine streep, een schema zonder // wordt opgelost. Gecodeerde schuine strepen en backslashes (%2F, %5C) tellen uit voorzorg ook mee, voor het geval een server ze later decodeert. Daarna is alleen de host toegestaan die de regel zelf noemt. Bij /$1 noemt de regel er geen, dus het doel moet op je site blijven. Zou een verzoek ergens anders uitkomen, dan slaat Linkjet de regel voor dat verzoek over. Past er geen andere regel, dan antwoordt WordPress alsof de regel niet bestaat, meestal met de 404-pagina.

2. Gevaarlijke sjablonen worden bij het opslaan geweigerd

Bij het opslaan vult Linkjet alle plaatshouders met een onschuldige testwaarde. Bepaalt die waarde al de host, zoals bij http:$1, https:/$1, //$1 of https://partner.example$1, dan wordt de regel met een melding geweigerd. Dat geldt voor elke weg waarlangs regels ontstaan: het formulier, de REST-API, de CSV- en JSON-import, de importassistent en het massaal omleiden in de Pro-versie. Ook de live-test in de regeleditor gebruikt dezelfde bewaker en toont bij een gevaarlijk voorbeeldpad een melding in plaats van een doel.

3. Kernadressen van WordPress zijn taboe

Een regel mag geen adres afdekken dat WordPress zelf bedient, zoals wp-login.php, wp-sitemap.xml, wp-comments-post.php, wp-signup.php of xmlrpc.php. 1.5.4 weigert zulke slugs bij het opslaan, en oudere regels op deze paden werken niet. Met open redirects heeft dat maar indirect te maken, maar het hoort bij dezelfde vraag: welke adressen mag een regel eigenlijk overnemen?

Twee andere wijzigingen in dezelfde versie wijzen dezelfde kant op. Met parameter-doorgifte aan overschrijven parameters uit het verzoek geen parameters meer die al in het doel staan; een aangehangen ?tag=… vervangt je affiliate-ID dus niet meer. En de instellingen, net als de import die alle regels vervangt, vereisen nu beheerdersrechten. Redacteuren met toegang tot Linkjet beheren nog steeds links.

We hebben uitdrukkelijk gecontroleerd dat wat moet blijven werken ook werkt: /gids/$1, https://partner.example/$1 en protocolrelatieve doelen met een vaste host zoals //cdn.partner.example/$1. Onze beveiligingszelftest voor deze versie omvat 110 controles; 42 daarvan gaan over de open redirect, en elf van die 42 zorgen ervoor dat legitieme regels blijven werken. Voor de publicatie hebben twee aparte controlerondes bovendien elk doel dat de bewaker doorliet met een browserparser opgelost, over 4.455 en 5.439 combinaties van sjabloon en verzoek. Geen enkel leidde naar een vreemde host. Ook bestaande regels met een gevaarlijk sjabloon sturen na de update niet meer naar buiten.

Wat de bewaker niet afdekt

  • Alleen Linkjet-regels. Redirects in de .htaccess, in de serverconfiguratie of in andere plugins controleert Linkjet niet. Daarvoor is de zelftest in de volgende paragraaf.
  • Vaste externe doelen blijven toegestaan. Een affiliate-link naar een webshop is waar de plugin voor is. De bewaker voorkomt dat de bezoeker de host kiest, niet dat jij dat doet.
  • Geen update, geen bescherming. De controles werken pas vanaf 1.5.4. Met Linkjet Pro geldt hetzelfde, want ook daar regelt de gratis Linkjet de redirects. Hoe je updates met weinig risico installeert, lees je in WordPress-plugins bijwerken.

Zelftest: controleer je eigen regels

Eerst twee uitgangspunten. Test alleen sites die je zelf beheert of die je in opdracht controleert. En gebruik als testdoel een adres dat eindigt op .invalid. Volgens RFC 2606 is die extensie gereserveerd voor adressen die zeker ongeldig zijn. Zelfs een open regel leidt daarmee naar geen echte site.

  1. Verzamel regels met plaatshouder. Loop de regellijst van je redirectplugin door en, als je die hebt, de RewriteRule-regels in de .htaccess. Noteer elke regel waarvan het doel $1 tot en met $9 bevat, in de .htaccess ook %1 tot en met %9. Deze procent-plaatshouders komen uit een RewriteCond. Komt de waarde uit de hostnaam (%{HTTP_HOST}), zoals bij de gebruikelijke www-redirect, dan kan een link van buiten hem niet bepalen en kun je de regel overslaan. Komt hij uit de querystring (%{QUERY_STRING}), zet het testadres dan in de parameter in plaats van in het pad.
  2. Bekijk de positie. Staat er vóór de plaatshouder niets, of alleen een schema en schuine strepen, zoals bij $1, /$1, //$1, http:$1, https:/$1 of https://$1, dan komt de regel op je testlijst. Staat hij direct achter de hostnaam zonder schuine streep, zoals bij https://partner.example$1, dan heb je geen test nodig: zet meteen een schuine streep tussen host en plaatshouder. De overige regels kun je overslaan.
  3. Maak testadressen. Neem het vaste begin van het patroon en zet er een extra schuine streep en het testdoel achter, en in een tweede test twee extra schuine strepen. Voor go/(.+) zijn dat de paden /go//zelftest.invalid en /go///zelftest.invalid, plus de varianten /go/%2F%2Fzelftest.invalid en /go/%5Czelftest.invalid. Je roept ze telkens achter je domein op, bijvoorbeeld als https://jouw-site.example/go//zelftest.invalid. De tweede test heb je nodig voor een doel $1 zonder schuine streep ervoor: daar levert de eerste alleen /zelftest.invalid op, een pad op je eigen site. Voor een doel zoals http:$1, https://$1 of //$1 volstaat /go/zelftest.invalid.
  4. Open ze en lees het antwoord. Open in Chrome of Firefox de ontwikkelaarstools met F12 (op een Mac Cmd+Option+I), ga naar het tabblad Netwerk en zet de optie aan die het logboek bij een paginawissel bewaart. Open daarna het testadres. De eerste rij toont de statuscode, de antwoordheaders tonen de regel Location. Op de opdrachtregel toont curl -si (op Windows curl.exe -si) met het testadres de statuscode en de headers, zonder de redirect te volgen. Noemt Location een ander adres op je site, open dat dan op dezelfde manier.
Wat je zietWat het betekentWat je doet
Geen redirect, of elke redirect blijft op je eigen domeinDe regel doorstaat deze testNiets, als alle tests zo uitvallen
Location begint met //, /\ of \\, gevolgd door zelftest.invalidOpen redirectRegel ombouwen, zie de volgende paragraaf
Location noemt zelftest.invalid als host, bijvoorbeeld https://zelftest.invalidOpen redirectRegel ombouwen
Location begint met http: of https:, gevolgd door hooguit één schuine streep en zelftest.invalidOpen, afhankelijk van het schema van de opvragende paginaRegel ombouwen
De browser meldt dat zelftest.invalid niet bereikbaar isHij is de redirect gevolgd, de regel is openRegel ombouwen

Met Linkjet 1.5.4 gaat het sneller: vul in de regeleditor in het veld “Voorbeeldpad” een pad in dat bij het patroon past, zoals go//zelftest.invalid, en klik op “Patroon testen”. Is de regel kwetsbaar, zoals go/(.+) naar /$1, dan verschijnt in plaats van een doel een melding dat de regel voor dit pad wordt overgeslagen. Bij een veilige regel toont de test een normaal doel of, als het pad niet bij het patroon past, “Geen match”.

Zo bouw je regels die niet open staan

  • Voor de plaatshouder hoort altijd iets vasts: een padstuk zoals /gids/$1 of een host met schuine streep zoals https://partner.example/$1.
  • Vang alleen wat je nodig hebt. ([a-z0-9-]+) in plaats van (.+): zonder schuine streep, backslash en dubbele punt in de waarde kan zelfs een plaatshouder aan het begin van het doel geen host meer inleiden. Het verzoek /go//zelftest.invalid past niet eens op zo'n patroon. Dat vult het vaste deel voor de plaatshouder aan, het vervangt het niet.
  • Controleer het resultaat, niet het sjabloon. Programmeer je redirects zelf: eerst invullen, dan opschonen, dan de host bepalen zoals een browser hem leest en vergelijken met een lijst toegestane hosts.
  • Houd de kring klein. Wie regels mag aanmaken, kan elk doel instellen. Dat is geen fout, maar wel een reden om dat recht aan weinig mensen te geven.

Wat Linkjet verder kan en hoe de overstap van een andere plugin verloopt, beschrijven onze vergelijkingen met Redirection en Pretty Links.

Linkjet

Redirects, korte links en regexregels met controle bij het opslaan en een bewaker bij elk verzoek. Gratis in de WordPress-directory, zonder externe aanroepen.

Linkjet bekijken

Veelgestelde vragen

Wat is een open redirect?

Een doorverwijzing waarvan de bestemming van buitenaf te sturen is via het opgevraagde adres. Iedereen kan dan een link maken die met jouw domein begint en op een willekeurige andere site eindigt. De kwetsbaarheid staat gecatalogiseerd als CWE-601. Ze raakt niet je server, maar het vertrouwen in je domein, en wordt vooral voor phishing gebruikt.

Is mijn site gehackt als hij een open redirect heeft?

Nee. Een open redirect alleen brengt niemand bij je database, je bestanden of je beheeromgeving. Wat misbruikt wordt, is de naam van je domein: een link lijkt van jou en leidt toch ergens anders heen. Sluit hem toch, want je bezoekers zijn de dupe en je domein kan opduiken in oplichtingsmails van anderen.

Waarom is een dubbele schuine streep in het redirectdoel gevaarlijk?

Volgens de URL-standaard leiden twee schuine strepen aan het begin van een adres een hostnaam in. De browser maakt van het doel //aanvaller.example dus https://aanvaller.example en neemt van de huidige pagina alleen het schema over. Eén schuine streep blijft daarentegen een pad op je eigen site.

Is het genoeg om dubbele schuine strepen in het doel tot één terug te brengen?

Nee. Browsers lezen ook een backslash als schuine streep, halen tabs weg voordat ze het adres verwerken en behandelen http:aanvaller.example op een https-pagina als vreemd adres. Bovendien kunnen filters die tekens verwijderen twee schuine strepen achteraf tegen elkaar schuiven. Controleren moet je het uiteindelijke doel, zoals het in de header staat en zoals de browser het leest.

Hoe test ik mijn redirects zonder iemand anders aan te vallen?

Test alleen je eigen site en gebruik als testdoel een adres dat eindigt op .invalid, bijvoorbeeld zelftest.invalid. Volgens RFC 2606 is die extensie gereserveerd voor adressen die zeker ongeldig zijn, dus zelfs een open regel leidt naar geen echte site. Open het testadres met de ontwikkelaarstools open en lees de regel Location in het antwoord.

Welke Linkjet-versies waren getroffen?

De versies 1.5.0 tot en met 1.5.3, en alleen op sites met een regexregel waarvan het doel met een plaatshouder begint of hem direct achter het schema zet, zoals /$1 of http:$1. Sinds 12 oktober 2026 staat Linkjet 1.5.4 in de WordPress-directory. Het controleert bij elk verzoek het uiteindelijke doel en weigert bij het opslaan sjablonen zoals http:$1, waarbij de plaatshouder alleen al de host bepaalt.

Terug naar de blog Een bijdrage van hafenstudios